Kırıldıkça değişirsin, değiştikçe güçlenirsin.
Güçlendikçe umursamazsın, onlara teşekkür et...
Hep mutlu olmayı ummak kocaman bir aptallıktır.
Beni yaralayan ne varsa, anlattıkça anlam ve duygu değişikliğine ugruyordu.
Kırgınım. Dünya kırgınlığımın da farkında değil.
Hangi acıyla yaprak dökersek dökelim
İnsan kendini seveceği bir dünya buluyor...
İçine çekildiğim dünya, dışında bıraktığım dünyadan öyle güzel, öyle gerçek ki.
İnsan kendi yaşamından zevk almazsa, öteki insanları da mutlu edemez. Ne kadar anlamlı, ne kadar önemli işler yaparsa yapsın, önce insanın kendi mutlu olması lazım.
Öylesine güzel bir gökyüzünün altında bu kadar kötü insan nasıl yaşayabiliyordu ?
Seni anlatabilsem seni...
yokluğun, cehennemin öbür adıdır
üşüyorum, kapama gözlerini..
